บทความนี้เขียนไว้ดีมากๆ พ่อแม่ไม่ใช่คนเฝ้าบ้าน รีบดูแลก่อนจะสายเกินไป

หลาย คนให้ความสำคัญกับคนนอก บ้าน มากกว่าคนในบ้านอยู่บ่อยครั้ง ยิ่งถ้าเป็นพ่อ แม่ของเรา บางครั้งเรา เองนั่นแหละที่ละเลยความรู้สึก ท่ า น ละเลยสิ่งต่างๆ ที่เราควรใส่ใจ และให้ความ สำ คั ญ กับท่าน อย่ าเ ปรี ย บว่า พ่อแม่ของเราเหมือนคนเฝ้าบ้าน ต้  น ไ ม้ ที่ยิ่งแก่นั้นก็ยิ่งมีรากเยอะ เหมือนกับพ่อแม่ของเรา ยิ่งแก่ ช ร าก็ยิ่งเข้าใจสัจธ รร ม มา ก เหมือนคนโบราณที่กล่าวเอาไว้ว่า ในบ้านมีผู้ ช ร า ที่เป็นเสมือน “ของล้ำค่า” ที่มีค่า ยิ่ ง นั ก


อย่าเห็น เพี ย ง ท่ า นเป็นคนเฝ้าบ้าน อย่าเห็นท่านเป็นเพียงคนแก่ ค นห นึ่ ง ก่ อ น นั้นที่พูดไม่เป็น คนเฝ้า บ้า น ค น นี้นี่แหละ ที่เป็นคนส อ นใ ห้ พู ด ก่อนนั้นที่เคี้ยวข้าวไม่เป็น คนเฝ้าบ้านคนนี้นี่แหละ ที่คอยเคี้ยวข้าว บดข้าวให้ทาน ก่อนนั้นที่เดินไม่เป็น คนเฝ้าบ้านค นนี้ ไง ล่ะ ที่เป็นคนคอย จู ง มื อหัดเดิน ก่ อ นนั้ น ที่ กินข้าวเหลือ คนเฝ้าบ้านคนนี้นี่แหละ ที่เอามากินโดยไม่บ่น สั ก คำ

ซึ่งก่อ นนั้ นที่ ล้างก้น ตั ว เองไม่เป็น คนเฝ้าบ้านคนนี้ไง ที่ล้างให้โด ย ไม่รัง เกี ยจ เวลาทำ  บุ ญ ท่านคนนี้ทำด้วยจิตนอบน้อม ยามทำบุญ กั บพ่ อ แ ม่ ทำด้วยจิตนอบน้อม ห รื อไม่? ย าม เรี ย ก ลูกหลานกินข้าว ท่านเรียกด้วยคำพูดอันอ่อนหวาน ยามเรียกพ่อแม่ท่านกินข้าว เรีย ก ด้ วย น้ำ เสี ยงอย่างไรกัน?

และแล้วในต อ น นี้ คนที่เคยสำ คั ญ ที่สุดในชีวิต ยังสำคัญที่สุดในใจคุณอ ยู่ ไ ห ม หรือกลายเป็นแค่เพียง ค น เฝ้ า บ้ า น ความภาคภูมิใ จ ที่ ท่า นเคยมีนั้น คุณทำลายไปแล้ว ห รื อ? อ่า นจ  บแล้ว “คิดถึงพ่อ แ ม่จั งเ ลย” ใครที่ยังมีท่านอยู่ โ ปร ดดูแ ลท่ านให้ดี ที่ สุด นะ

ที่ ม า : J e l l y Walker